Fotologdag

Ik hou mijn fotologdag met twee dagen vertraging. Het zo wat kat-uit-de-boom-kijken kan wel helpen om wat inspiratie te vinden om zowat ieder uur een flits van mijn studeerdag op een toch wat spectaculaire manier in beeld te brengen.

Half 9: nog heeeeel vroeg in de ochtend.

9.00u: nog even kruiswoordraadsel uit Humo proberen aanvullen. Moeilijk!

9.10u: toch maar beginnen zeker maar ‘t steekt rap tegen..

11.00: Eline krijgt honger…

11.50u: muziek verzacht de zeden tijdens wachten eten.

12.36u: sms’en slag met Osahi

14.00u: leve mijn 9 pg’s recto verso samenvatting

15.00u: Ook Jommeke moet blokken

16.00 u: plotse jeukaanval aan de voetjes

vieruurtje: papje

16.30: kleurboek…

17.00: Lomp, Eline…

17.30u: Zin in knuffel

18.00: Het laatste hoofdstuk!

18.30u: Flesje blazen..

19.45u: rap rap, Eline!

21.00u: Einde

Toedels!

 

Blogavondje

De derde blogavond alweer was het gisteren, georganiseerd in onzer allerliefste Gent.
Op stap met Matthias, Mirthe, Osahi, Myle, Sara, Greet en Suiadan. Altijd plezant.

Kletsnat en met een grote McMenu op de maag, hebben we op de 5de rij genoten van Indy Jones. De enige Jones-film die ik tot nu toe heb uitgekeken. En ik vond ‘m cool. Indy mag erover zijn. Soms was het té, maar overwegend is hij toch op de magische grens gestrand. En daar hou ik wel van, zelfs al wordt er tussen de vingertjes door gekeken.

En eindigen in één van mijn favoriete cafeetjes in het Gentse is altijd fijn.

En nog dit: Witte camionettes die op weg naar huis in het donker om 2 uur ’s nachts stilletjes en traag achter u blijven rijden en blijven staan kijken als je rap rap in een veilig straatje kon afslaan (er kon maar eens een tweede Dutroux in zitten nietwaar), daar krijg ik pas schrik van. Ook als het achteraf een politiecombi bleek te zijn. Wijkagenten, nergens goed voor me dunkt.

 

dag zoveel

Ik heb het af en toe eens nodig. De zee zien, ruiken, voelen. Al is het maar even, en mijn dag wordt gecatogeriseerd als zeer geslaagd. 2 uur stappen langs strand en haven is gewoon zalig.
De zee zat wel vol zwart wier of zoiets en stonk naar rotte vis én er was drijfzand. Da’s dan de mindere kant. Maar de wijde blauwe vlakte komt daar ruimschoots boven en doet de rest vergeten.

In de namiddag wat gefotowalked hier in De Pinte met Osahi.. Fijn fijn. Het resultaat op Flickr…

Verder moet ik mij verontschuldigen voor de lage blogactiviteit de laatste dagen. Ik kan er ook niet aan doen dat het mooi weer is buiten… waar blijft de regen?

Nu het toch zomer is, heb ik mijn header ook maar verzomert. Die sneeuw kon nu écht niet meer blijven staan..

 

Take the quiz-tour

Ook ik blijf niet achter met de hele hype.

Quizzen maar!

Ik ben wel eens benieuwd naar het resultaat…

 

So what?

Zo’n blogger op bezoek hebben is altijd wel een hele belevenis.
Dan wordt er gewoon onnozel gedaan en Disney gekeken. Jungle book.
Voor ons allebei een film uit lang vervlogen tijden. We herinnerden ons slechts flarden uit onze kinderjaren en dat dan terug zien is gewoon geweldig.
Het moet minstens 10 jaar geleden geweest zijn dat ik deze Disneyklassieker zag.
Dat gebeurde hoogstwaarschijnlijk in de kinderopvang van de Makro. Dat was ook de enige reden waarom ik meewou naar de Makro. Om in de kinderopvang naar film te kunnen kijken en dan teleurgesteld zijn dat mijn papa en mama zo rap terugkwamen van hun boodschappen doen.

Verrassend trouwens hoeveel karakterkoppen uit Jungle Book je herkent in latere Disneyfilms. Er werden deze voormiddag dus heel wat herinneringen opgehaald en er werd (luidkeels) meegezongen met de liedjes. En dat allemaal met een versgemaakte mok chocomelk.

 “It’s just the simple bare necessities of life!”

 

I’m back!

Verandering van spijs doet eten. Vandaar dat ik me sinds vandaag terug met volle goesting in de blogwereld gooi.
De voorbije twee -fantastische- maanden is het wat stil rond geweest rond La Mélodie d’Amélie.
En ik was mijn vorige blog/schrijfstijl/whatever ook wel wat beu.
Dus daarom: een nieuwe start. Olé!